VIVRE – Même sans soleil, même sans été

Laat me dichterbij. Laat me binnen in jouw avontuur. Dat ik opnieuw beleven mag, dat jij – altijd te laat, en ik, van het eerste uur. Een knuffel op maat. Wel vooraf aangekondigd, gereserveerd en vertrouwd.  Hoe is dat in de verre toekomst, als wij geleerd en oud. Zullen we dan wijzer zijn of slechts grijzer, wat bij jou al voor de dertig begon. Je weet niet hoe (een koe en haas vangt).

Laat me met handen los en voeten stevig op de grond. Laat me voelen waar ik stond en nog steeds zou staan als ik niet naar jou toe was gegaan. De open deur die ik zelf moest intrappen, want het was aan mij om schoorvoetend over de drempel te stappen. Naar het onuitgesproken “Daar ben je, waarom duurde het zo lang?”. Je weet niet hoe bang.

Laat me zwijgen, laat me spreken. Laat me gewoon. Niet alleen, alsjeblieft. Ook al ben ik zelf niet de meest geduldige persoon. Geef het tijd, al duurt het weken.  Je weet niet van het inktzwart of van de pijn in mijn hart, zo diep weggestopt.

Laat me de kat uit de boom kijken (en wegjagen zodat ie niet in de tuin schijt). Laat me stilletjes of met veel omhaal jouw vragen ontwijken. Maar accepteer niet zonder meer alles wat ik zeg. Al ben ik gedesoriënteerd, ik ken de weg en de wil is er. Je weet niet zeker of ik de waarheid vertel.

Laat me vrij om zelf voor het leven te kiezen. Laat me in beweging komen als de schaduw van zomerbomen. Dansend en wiegend in de wind, die leven blaast in wie kansen vind. Je weet niet dat er storm op komst is.

Laat me een gat in de lucht springen. Laat me, simpelweg omdat het kan, bergen bedwingen. Jij bent niet de enige berggeit in de familie. Ik heb stevige schoenen aangetrokken (dat was toen wel anders!). Ik ben er klaar voor. Ik beloof je plechtig: Deze keer zet ik door. Je weet niet dat ik heimelijk sta te trappelen.

Laat me de basis leggen voor vertrouwen. Laat me geloven dat er iets is om op voort te bouwen. En dat de zon en de zomer gelijk zijn voor ons beiden. Je weet niet wanneer de volgende keer komt dat ik jou zal vermijden.

Laat me worden wie ik altijd ben geweest. Laat me vrijuit geven. Liefde, een luisterend oor en uiteindelijk: de geest. We zijn hier immers maar voor even. Je weet niet hoe kostbaar en kwetsbaar het leven is.

Laat me
Vivre
En plein soleil, en plein été
Laat me, v-i-v-r-e, laat me
C’est ma dernière volonté.

Bovenstaande tekst is geïnspireerd op Laat Me van Alderliefste.

 

Getagd met , , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*